Het lijkt precies zo te gaan als ik eerder voorspeld had: steeds meer mensen (lees: media) beginnen de deelstaat Saksen en dat met name de prachtige streek Oberlausitz te ontdekken. Drie weken geleden werd ik door het blad Arts & Auto gevraagd om een artikel te schrijven over de huizenmarkt in Saksen, bestemd voor het aprilnummer dat in z'n geheel aan Duitsland is gewijd. Het kan niet anders of dat leidt tot nog meer publiciteit. Hieronder een fragment:

Op zomerse dagen kan het er net zo verzengend heet zijn als in datzelfde Toscane en wie op een winterse dag de nog altijd operationele stoomtrein pakt die dwars door het met sneeuw bedekte Zittauer Gebirge voert, waant zich een eeuw terug in de tijd. Zelfs wie hier alleen maar voor een paar dagen een hotelletje boekt zal getroffen worden door het aangename gevoel dat de tijd hier heeft stilgestaan. Wie een reisgids over dit deel van Duitsland schrijft, moet echt zijn uiterste best doen om niet op iedere pagina het woord ‘lieflijk’ of ‘nostalgisch’ te gebruiken. Hier, met al die oude dorpjes en inderdaad lieflijke heuvels, komen alle vakantieherinneringen van vroeger weer tot leven.

Het enige probleem van Oberlausitz is een imágoprobleem. Het is een wandelgebied zonder wandelaars, een toeristische trekpleister zonder toeristen, een wijngebied zonder wijnproevers. Maar nu, met hetzelfde onvoorspelbare mechanisme dat van een onbekend boek ineens een bestseller kan maken, zit het plotseling in de lift. Het lijkt of tal van Nederlanders ineens op eigen houtje hebben ontdekt dat er in deze streek huizen te koop staan die nog voordeliger zijn dan die in Tsjechië of Hongarije en dat alles op een afstand van amper zevenhonderd kilometer vanaf Utrecht.